چرا زمان در کودکی کند بود، اما حالا سریع‌تر می‌گذرد؟

چرا وقتی سرگرم هستیم، ساعت‌ها مثل چند دقیقه می‌گذرند، اما هنگام انتظار، چند دقیقه به‌اندازه یک ساعت طول می‌کشد؟ پاسخ در مغز ما نهفته است. مغز با کمک توجه، احساسات و خاطرات، گذر زمان را درک می‌کند. وقتی غرق فعالیتی جذاب هستیم، کمتر متوجه زمان می‌شویم؛ اما هنگام بی‌حوصلگی، توجه ما به گذشت ثانیه‌ها بیشتر می‌شود. از طرفی، تجربه‌های جدید خاطرات بیشتری می‌سازند و باعث می‌شوند گذشته طولانی‌تر به نظر برسد. به همین دلیل، زندگی تکراری ممکن است سال‌ها را کوتاه‌تر جلوه دهد. زمان تغییر نمی‌کند؛ این مغز ماست که آن را متفاوت تجربه می‌کند.