عرق‌گیری و عصاره گیری (تهیه اسانس طبیعی)

این روش در خارج از ایران برای عصاره گیری از گیاهان کاربرد دارد و عرق بیشتر به عنوان محصول جانبی است، اما در ایران اهمیت و ارزش اقتصادی عرق هم مورد نظر تولیدکنندگان است. برای عصاره‌گیری روشهای مختلفی وجود داره که روش تقطیر، سالم‌ترین روش هست که حدود 1000 سال قبل توسط ابوعلی سینا ابداع شده و محصول، کاملا خالص و ارگانیک محسوب میشه. در روش سنتی آب و گیاه را در یک ظرف (مثل دیگ مسی) می‌ریزند و حرارت میدهند. ضمن اینکه در روش خیلی سنتی، از یک پارچ مسی که داخل حوض یا جوی آب قرار داشت، به عنوان مبدل سردکننده و مخزن ذخیره استفاده میکردند. همانگونه که در انتهای کلیپ مشاهده شد، معمولا روی عرق حاصله لایه ای روغنی تشکیل می‌شود که به آن عطر یا عصاره یا اسانس گیاه گفته میشود که ارزش بسیار بالایی دارد. (البته این اسانس طبیعی است و با اصطلاح رایج اسانس که عموما به اسانس مصنوعی یا شیمیایی اطلاق میشود، تفاوت دارد.) با توجه به قیمت بالای آن، بسیاری از تولیدکنندگان دارای تجهیزات صنعتی تا حد امکان، اقدام به جداسازی آن از عرق میکنند، در حالیکه در عرق‌گیری سنتی امکان جداسازی کامل وجود ندارد و به همین دلیل عرقیات سنتی کیفیت به مراتب بالاتری دارند.