حکایت حاکم نادان هارون الرشید از سعدی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ وَیْلٌ لِکُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی وای بر هر عیب جوی بدگوی! الَّذِی جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ همان که ثروتی فراهم آورده و [پی در پی] آن را شمرد [و ذخیره کرد.] یَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ گمان می کند که ثروتش او را جاودانه خواهد کرد.