بررسی اولین کراس اور ایرانی به نام ری‌را

ری‌را اولین کراس اور ایرانی است که به بازار آمد، خودرویی که بر استخوان‌بندی پژو 2008 بنا شده اما حال و هوای دنا به خوبی به آن بخشیده شده است. ری‌را سال 1399 برای اولین بار رونمایی شد و از آن زمان تاکنون به سختی کنار رینگ، تمرین داشته تا دل بازار را به دست بیاورد. اخیرا در ثبت نام جدید ایران خودرو، اسم‌نویسی شد و احتمالا در زمستان 1403 به مشتریان تحویل خواهد شد. طراحی ظاهری ریرا ایران خودرو ایران خودرو برای خودش سبک و سیاقی پیدا کرده است، یعنی حتی با ارائه‌ی ری‌را با رسوم جدید طراحی و چراغ‌های منفصل جلو، شما هنوز حس این را دارید که با یکی از فرزندان ایران خودرو طرف هستید. اگر دستتان را برروی چراغ‌های روشنایی روز بگذارید، با چراغ و جلو پنجره‌ای طرف هستید که ممکن است یاد‌آور پیکان یا حتی سمند باشد. اینکه طراحان ایران خودرو اصالت خود را در این دو خودرو می‌دانند به خودی خود نکته‌ی جالبی است، در کل حفظ اصالت طراحی در طول طراحی‌های یک برند به شدت کار پیچیده و در عین حال ارزشمند است. اما یک سوال پیش می‌آید، طراحی پشت این خودرو قرینه‌ی کدام محصول خواهد بود؟ سمند LX؟ شباهت شدید فرم چراغ‌ها به لاماری هم غیر قابل انکار است! احتمال دارد ورود لاماری به ایران که با مراحل نهایی طراحی ری‌را هم‌زمان شده بوده برای ری‌را موثر بوده باشد؟ اما در کل همان مقدار که برای جلوی این ماشین تناسبات رعایت شده، در پشت این خودرو تناسبات فراموش شده‌اند. شاید نهادن عمودی چراغ‌ها (مانند فورد فوکوس نسل اول یا هوندا CR-V) می‌توانست منتقدان به پشت ری‌را را راضی کند! این خودرو از زاویه‌ی کناری طراحی ساده‌ای دارد که نه چشم‌گیر است نه نامتناسب، شاید ارتفاع بخشیدن به این خودرو کمی بیش از حد بوده و فاصله‌ی زیاد چرخ و گلگیر کمی ناخوشایند باشد، اما این مساله را می‌شد با رینگ‌های بزرگتر و فاق لاستیک کوتاه‌تر برطرف کرد. تصمیمی که به افزایش دقت فرمان خودرو منتهی می‌شد و کمی از نرمی سواری می‌کاست! طراحی کابین ریرا ایران خودرو کابین ری‌را "طراحی" ارگونومیک‌تری نسبت به رقبای چینی خود دارد. اما از نظر ظاهری کمی محتاطانه‌تر طراحی شده و خبری از خطوط شکسته که در طراحی‌های خودروهای مدرن مانند X33 کراس می‌بینیم نیست. طراحی فرمان جدیدی در ایران خودرو جای جشن و شادی دارد، این‌که فرمان دنا پایین‌اش تراشیده نشده و در این خودرو تکرار نشده، اتفاق خوبی است. مانیتورهای پیوسته، کیفیت قابل قبولی برای این رده‌ی قیمتی دارند و برای کشور پر آفتابمان، سایه‌بانی هم برایشان در نظرگرفته شده تا در آفتاب یزد، خوانا باشند و در گرمای اهواز ذوب نشود. صندلی‌های ری‌را هم گویی با قاب چرم همراهی شده‌اند اما در مرکز به صورت توری و پارچه هستند، که از این نظر که ری‌را، به سرد کن صندلی مجهز نیست، انتخاب بهتری نسبت به صندلی تمام چرمی هستند. در کل شما در محصولات قدیمی سنچری (شاخه‌ی لوکس تویوتا برای بازار ژاپن) ترجیح بازار لوکس به مخمل و بافت را به چرم مشاهده می‌کنید! اما اخبار خوب برای طراحی کابین ری‌را همین‌جا تمام می‌شود. قسمت بالای داشبورد پلاستیک خشک است، بافت آن‌چنان بدی ندارد، اما مشکل عدم هماهنگی قسمت سایه‌بان مانیتور با خود مانیتور است. این دو قسمت کمی فاصله دارند و زیر سایه‌بان و پشت این قالب دیده می‌شود و قطعه به شدت در چشم بوده که باقی زحمات را هدر می‌دهد. از طرفی همچین قطعه‌ی طویل و درازی با این متریال در گرمای شدید، پشت شیشه احتمالا تاب خواهد برداشت و همخوانی بالای داشبورد و مانیتور به کلی از دست خواهد رفت. بعد از داشبورد نوبت به فرمان خودرو می‌رسد، دو پره و طراحی ارگونومیک‌تر از دنا و حتی تارا، همین که جای انگشتان شست کنار ادوات طراحی شده قدمی رو به جلو است. اما قاب ایربگ در این نمونه، کمی براق بود و مشخص بود پوسته‌ی نازک ایربگ باعث شده تا شیارهای زیر این قاب مشخص باشد، گویی این فرمان چند سالی کار کرده است. به کنسول میانی که برسیم می‌بینیم چینش ادوات به نحوی است که شما برای کاربری صفحه‌ی لمسی احتیاج نیست هنگام رانندگی چشم از جاده بکشید تا ببینید انگشت‌تان به کجا اصابت می‌کند، چیزی که در مرسدس، ب‌ام‌و و لکسوس دیده می‌شود و به شدت کاربری را آسان می‌کند. برای کم و زیاد کردن صدای مولتی‌مدیا و خاموش و روشن کردنش هم یک المان چرخان قرار دارد، برای سیستم تهویه هم همینطور! همه‌‌‌ی این‌ها ایمنی رانندگی را افزایش می‌دهند و در کاربری روزمره نقش خوبی برای راحتی شما دارند. اما اخبار خوب باز هم همین‌جا تمام می‌شود، درست است که ما در رده‌ی قیمتی کراس‌اور اقتصادی هستیم و نمی‌توان انتظار متریال خیلی خاصی را داشت و در نهایت پلاستیک خشک برای همین رده انتخاب خواهد شد، اما باید در نظر داشت که تبدیل پنل‌های وسیع ب