تصنیف فریاد -شجریان

خانه‌ام آتش گرفته‌ست، آتشی جانسوز. هر طرف می‌سوزد این آتش، پرده‌ها و فرشها را، تارشان با پود. من به هرسو می‌دوم گریان، در لهیبِ آتش پر دود؛ وز میان.