خدا گر پرده بردارد به روی کار آدمها

خدا گر پرده بردارد ز روی کار آدمها چه شادیها خوردبرهم چه بازیها شود رسوا یکی خندد ز آبادی ، یکی گرید ز بربادی یکی از جان کند شادی ، یکی از دل کند غوغا چه کاذب ها شود صادق،جه صادق هاشودکاذب چه عابد ها شود فاسق ، چه فاسق هاشود ملا چه زشتی هاشود رنگین، چه تلخی هاشودشیرین چه بالا ها رود پایین ، چه سفلی ها شود علیا عجب صبری خدا دارد که پرده بر نمی دارد شاعر رازق فانی دکلمه مواج