محمد مهرداد دیونه خونه

بنازم من اون قد و بالاتو دو تا چشمای مست و گیراتو غمت پیرم کرد میتونی برگرد مگه میگیره هیچ کسی جاتو هنوزم توو این خونه جا داری شبیه همون آخرین باری که با طنازی جلو این آینه نشستی که ابروتو برداری دلم میخوادت هی با بی تابی از اون جورا که شب نمیخوابی همش تقصیر تویه باور کن مقصر تویی تو که جذابی قلبت یا دیوونه خونست همه دنیا حریفم نیست دلم زنجیر پاره کرده ساده دلی که رد داده هر چی که میکشم همش از دله منو دل بیچاره کرده قلبت یا دیوونه خونست همه دنیا حریفم نیست دلم زنجیر پاره کرده ساده دلی که رد داده هر چی که میکشم همش از دله منو دل بیچاره کرده شدی همه کار و بارم اصلا جزتو کاری ندارم بیا جونم به تن برگرد تو که نیستی من خمارم میگیره دلم هی بهونه دله این یا دیوونه خونه نمیدونی چه میدونی که این حس هردومونه تورو از صفر تا صد میخوامت انقد خوبی که بد میخوامت نمیدونم چطور حالی کنم تا این حد میخوامت قلبت یا دیوونه خونست همه دنیا حریفم نیست دلم زنجیر پاره کرده ساده دلی که رد داده هر چی که میکشم همش از دله منو دل بیچاره کرده قلبت یا دیوونه خونست همه دنیا حریفم نیست دلم زنجیر پاره کرده ساده دلی که رد داده هر چی که میکشم همش از دله منو دل بیچاره کرده