عمر دنیا به سر آمد که صبا می میرد ورنه آتشکده ی عشق کجا می میرد صبر کردم به هم

عمر دنیا به سر آمد که صبا می میرد  ورنه آتشکده ی عشق کجا می میرد صبر کردم به همه داغ عزیزان یا رب  این صبوری نتوانم که صبا می میرد غسلش از اشک دهید و کفن از آب کنید  این عزیزی است که با وی دل ما می میرد به غم انگیز ترین نوحه بنالی ای دل  که دل انگیز ترین نغمه سرا می میرد دگر آوازه ی بلقیس و سلیمان هیهات  هد هد خوش خبر شهر سبا می میرد شمع دلها همه گو اشک شو از دیده بریز  کاخرین کوکبه ی ذوق و صفا می میرد خود در آفاق مگر چشم خدابینی نیست  کاین همه مظهر آیات خدا می میرد هر کجا درد و غمی هست بمیرد به دوا  این چه دردی است خدایا که دوا می میرد قدما زنده بدو بود خدا را یاران  هم صبا می رود و هم قدما می میرد از گریبان غم و ماتم سنتور ” حبیب “  سر نیاورده برون ساز ” صبا “ می میرد عمر ” شهنازی “ و استاد ” عبادی “ باقی  قمریان زنده اگر بلبل ما می میرد ضرب ” تهرانی “ و آواز ” بنان “ را برسید  گو کجایید که استاد شما می میرد آخر این شور و نوا بدرقه ی راه صبا  که هنر می رود و شور و نوا می میرد از وفاداری این قبله ی ارباب هنر  رخ نتابید خدا ... ▫️🖌 @shahriar_ostad