من باقر ابن زین العبادم دست خدایم کز پا فتادم.کریمی

من باقر ابن زین العبادم دست خدایم کز پا فتادم یادم نرفته، لبهای عطشان بر خاک صحرا، سلطان خوبان یادم نرفته، دستهای بسته تنها و بی سر، جدم حسین جان از گوشه مقتل زنی میگفت حسین جان واویلا حسین یا جدا واویلا حسین یا جدا **** من باقر ابن زین العبادم دست خدایم کز پا فتادم دیدم که خورشید خدا شد پر ستاره دیدم لب خشک و گلوی پاره پاره از گوشه مقتل زنی میگفت حسین جان واویلا حسین یا جدا واویلا حسین یا جدا **** در خاطراتم پر از غریبی است ارثیه ما غربت نصیبی است آتش گرفته قلبم ز کینه می سوزد آهم در کنج سینه پر میکشم دل خسته ام قلبم شکسته