شب قدر است و من قدری ندارم / چه سازم توشه قبری ندارم

شب قدر است و من قدری ندارم / چه سازم توشه قبری ندارم شب عفو است و محتاج دعایم ز عمق دل دعایی کن برایم اگر امشب به معشوقت رسیدی خدا را در میان اشک دیدی کمی هم نزد او یادی ز ما کن کمی هم جای ما او را صدا کن بگو یا رب فلانی روسیاهست دو دستش خالی و غرق گناهست بگو یا رب تویی دریای جوشان درین شب ، رحمتت بر وی بنوشان شبی است که «لیلة البراتش» خوانند: دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند و اندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی آن شب قدر که این تازه براتم دادند