رحم کن به دیگران که خدا برتو گیرد آسان

" بارالها " به دل نگیر اگر گاهی "زبانم " ازشکرت باز می ایستد تقصیری ندارد قاصر است کم می آورد دربرابر بزرگی ات.... لکنت می گیرد واژه هایم در برابرت! در دلم اما همیشه ذکر خیرت جاریست من برای بندگی تو هزار و یک دلیل می خواهم ممنونم که بی چون و چرا برایم " خدایی " میکنی.... امکان ندارد که کسی چراغی برای دیگران روشن کند و خودش در تاریکی بماند... خدایا : پنجره ای برای تماشا و حنجره ای برای صدا زدن ندارم ، امیدم به توست ، پس بی آنکه نامم را بپرسی و دفترهای دیروزم را ورق بزنی، رحمتت را بر همه دوستان وعزیزانم جاری فرما. آری این دلنوشته ها بیانگر آن است حس خداجویی در دل ها موج می زند و باید قدر لحظه ها را بدانیم و اینک که در حصار تحریم و کرونا قرار داریم با هم بودن معنا ببخشیم مانند کسانی که فرشته وار بر دور بیماران کرونایی حلقه زده و از جان می گذرند. و اینک کسانی که فرشته نجات شده اند