#سینا_سرلک_تهران از این طرف#

در جاده هراز رودی پر از خروش دشتی پر از علف بر مرکبی سوار سینا سرلک تهران از اینطرف گم کرده راه خویش تنها و بی هدف دیدم کنار راه جایی نوشته بود تهران از این طرف یادت بهانه شد کم کم ترانه شد دیدم پرنده ای نوک میزند به برگ با کوه گفتگو به قله ها به حرف پر زد پرک پرک با بال های سرد مردى که مینواخت با آه هاى خویش در ناى نى لبک مردى که مى گریست با چشم آسمان بالاتر از ونک