خانه ی علوم تربیتی و روانشناسی مشهد برگزار میکند

ما همیشه حواسمان به برهوت نیست .مشغول زندگی و روزمره گی هستیم و ناگهان و بی هیچ واسطه ای رنجی هولناک به ما حمله می کند.و سوگوارمان می سازد.افسرده مان می کند.و فقدان و تنهایی نصیبمان می کند .و سوگمندانه می بینیم و حس می کنیم که در لبه پرتگاه جهان ایستاده ایم.ناگهان همه پرده ها کنار می رود و برهوت جهان را با همه سلول هایمان حس می کنیم