ابراهیم پارسیان ماه و ستاره

همون بهتر که رفتی همون بهتر که نیستی میموندی با من دیوونه آخه که چی شه همون بهتر نموندی درست فهمیده بودی تو حق داشتی یه وقتایی یه چیزایی نمیشه تو با من زندگیتو به آتیش میکشیدی باید پر میزدی پرواز میکردی دوباره دوست دارم هنوزم ولی بهتر که رفتی از این هفت آسمون سوت و کور و بی ستاره دلم میخواست باشی با من اما منو آزار میداد نگاهت گذاشتم بیخیالم شی بری تا نیاد غم توی اون چشمای ماهت دلم میخواست باشی با من اما منو آزار میداد نگاهت گذاشتم بیخیالم شی بری تا نیاد غم توی اون چشمای ماهت گرفتارت شدم اما نذاشتم گرفتارم بشی گفتم نمونی دوست دارم هنوزم مث سابق دوست دارم ولی شاید ندونی دوست دارم ولی شاید ندونی دلم میخواست باشی با من اما منو آزار میداد نگاهت گذاشتم بیخیالم شی بری تا نیاد غم توی اون چشمای ماهت دلم میخواست باشی با من اما منو آزار میداد نگاهت گذاشتم بیخیالم شی بری تا نیاد غم توی اون چشمای ماهت