کلیپی کوتاه از انفجار بمب های #ناپالم، متعلق به نیروی هوایی ایالات متحده ی آمریک

معرفی #بمب_ناپالم: #ناپالم در اصل ماده ای بسیار آتش ‌زا و یک بمب محتوی ترکیبی معمولاً مایع بوده که این مایع ترجیحاً بنزین با اکتان 80 به همراه یکی از پودرهایی که با نام های M2، M1 و یا M9 شناخته می شوند، می باشد. این ترکیب پس از پرتاب و برخورد به هدف، ماده ی ژلاتینی تولید کرده و با شعله و حرارت بسیار زیادی می سوزد. به طور دقیق تر ناپالم از بنزین، پلی ‌استیرن یا نفت، به‌ همراه موادی که به آن ویژگی ژله‌ ای و چسبندگی می ‌دهند، مانند صابون و یا یونولیت (مقوای آکاسیف) ساخته می‌ شود. چند قطره ناپالم ابعاد 2 * 2 متر مکعب از یک ماده را نابود می ‌کند. بدون تماس مستقیم نیز این ماده می‌تواند با حرارتی بین 800 تا 1200 درجه ی سانتی گراد اجسام را نابود کند. ناپالم آب‌ گریز بوده و بنابراین آتش سوزی ناشی از آن عملاً و به سادگی با آب خاموش نمی‌ شود. بمب ‌های ناپالم اولین بار در جنگ جهانی دوم و با استفاده از بنزین و صابون ساخته می ‌شدند. نخستین نسخه ی این بمب در سال 1942 و در دانشگاه هاروارد طراحی شد و نخستین بار در ژوئن 1944 و اواخر جنگ جهانی دوم در جریان نبرد تینیان توسط نیرو های ایالات متحده ی آمریکا علیه ژاپن و سپس در نبرد نرماندی به کار گرفته شد. این ماده کندسوز و چسبنده بوده و بدنه ی اجسام و انسان را به شدت می سوزاند و اثر وحشتناکی بر همه ی مواد و از جمله انسان به جا می گذارد و مرگ دردناکی را به بار آورد. قوانین بین ‌المللی استفاده از ناپالم و سایر مواد آتش‌ زا علیه اهداف نظامی را منع نکرده‌ است، ولی استفاده از آن علیه غیر نظامیان بر اساس کنوانسیون منع استفاده از برخی سلاح ‌های متعارف مصوب 1980 ممنوع است. پروتکل 3 این کنوانسیون استفاده از هر نوع ماده ی آتش ‌زا مانند ناپالم و فسفر سفید را غیر مجاز می ‌داند اما این پروتکل از سوی برخی کشورها پذیرفته نشده‌ است. به جنگ افزارها بپیوندید 👇 https://t.me/joinchat/AAAAAEN0wPhifW-D5IHxxQ