ثروت فراوان و روزی بی حساب

چگونه می توان ثروت فراوان و روزی بی حساب الهی را با زحمت کمتری بدست آوریم؟! برای نزدیک شدن به پاسخ این سوال مهم حتما این ویدئوی نیم ساعته را مشاهده کنید💯 معنای این آیه چیست که خدا به هر کسی که بخواهد بدون حساب روزی می‌دهد؟ (آیه 27 آل عمران) این مسئله چطور با عدالت خدا سازگار است؟! پس جای تلاش چه می‌شود؟ اگر خدا می‌خواهد بدهد، پس فقط عبادت کنیم تا روزی زیاد بدهد! به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) شفقنا نوشت: معنای این آیه چیست که خدا به هر کسی که بخواهد بدون حساب روزی می‌دهد؟ (آیه 27 آل عمران) این مسئله چطور با عدالت خدا سازگار است؟! پس جای تلاش چه می‌شود؟ اگر خدا می‌خواهد بدهد، پس فقط عبادت کنیم تا روزی زیاد بدهد! پاسخ اجمالی الف. بدیهى است که منظور از «مَنْ یَشاءُ» (هر کس را که بخواهد) این نیست که خداوند بدون هیچ علتى روزی بدون حساب را به این و آن می‌دهد، بلکه اراده و مشیت خداوند در همه جا با شایستگی‌‏هاى افراد آمیخته است؛ یعنى هر کس را شایسته ببیند به او روزی بی‌حساب می‌دهد. به گزارش شفقنا به نقل از اسلام کوئست ، خواست و اراده او از روی گزاف نیست، بلکه آنچه انجام می‌دهد از روى حکمت و عدالت است. البته ممکن است منظور از «هر کس را بخواهد به غیر حساب روزی می‌دهد»، اهل بهشت باشند؛ زیرا خداوند بهشتیان را آن‌قدر روزی می‌دهد که به حساب نمی‌آید و حد و مرز ندارد؛ به دلیل آن‌که بهشت محدود نبوده و نهایت ندارد. ب. توصیف رزق به «بی‌حساب و کتاب»، از این‌رو است که رزق از ناحیه خداى تعالى بر طبق حال مرزوق صورت می‌گیرد، نه عوضى در آن است، نه روزی خورنده، طلبى از خدا دارد، و نه استحقاقى نسبت به رزق! آنچه روزی‌خورنده‌ها دارند حاجت ذاتى، یا زبانى ایشان است که هم ذاتشان ملک خدا است، و هم حاجت ذاتشان، و هم احتیاجاتى که به زبان درخواست می‌کنند، پس داده خدا در مقابل چیزى از بندگان قرار نمی‌گیرد، و به همین جهت حسابى در رزق او نیست. بعضی معتقدند، بدون حساب یعنی بدون بخل و سخت‌گیرى روزى می‌دهد. برخی نیز گفته‌اند؛ یعنی نباید به کسی حساب پس دهد؛ زیرا بالاتر از وی احدی نیست. تا او را مورد حساب‌رسی قرار دهد. با توجه به آنچه بیان شد، روشن می‌شود که بی‌حساب بودن روزی، با هر فرضی با عدالت خدا ناسازگاری ندارد. پاسخ تفصیلی خداوند در قرآن کریم خطاب به رسولش می‌فرماید: «قُلِ اللَّهُمَّ مالِکَ الْمُلْکِ تُؤْتِی الْمُلْکَ مَنْ تَشاءُ … وَ تَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ»؛ بگو؛ بار خدایا، تویى دارنده مُلک. به هر که بخواهى مُلک می‌دهى و از هر که بخواهى مُلک می‌ستانى. هر کس را که بخواهى عزت می‌دهى و هر کس را که بخواهى ذلت می‌دهى… و به هر که بخواهى بی‌حساب روزى می‌دهى».[1] برای روشن شدن این موضوع که چگونه خداوند به گروهی از مردم بدون ‌حساب روزی می‌دهد، و آیا این مسئله با عدالت خداوند سازگاری دارد، و اگر چنین باشد پس تلاش انسان برای به دست آوردن روزی چه فایده‌ای دارد و …، ناگزیر باید برخی از مباحث، تحلیل و بررسی شود تا منظور از «روزی بدون حساب» مشخص شود. 1. معنای رزق: کلمه «رزق» که معادل فارسی آن «روزی» است؛ یعنی هر چیزى که موجودى دیگر را در بقاى حیات و زندگی‌اش کمک نماید، و در صورتى که آن رزق، ضمیمه آن موجود و یا به هر صورتى ملحق به آن شود، حیاتش ادامه مى‏‌یابد.[2] با توجه به این معنای محدود، رزق تنها شامل مواد غذایى می‌شود که چنین معنایی از رزق نیز در قرآن مورد استفاده قرار گرفته است: «وَ عَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَ کِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ»،[3] در این آیه لباس از مصادیق رزق شمرده نشده است. آنچه از موارد استعمال رزق به دست می‌آید؛ این است که در معناى این کلمه نوعى بخشش و عطا هم خوابیده است. این معناى اصلى و لغوى کلمه بود، ولى بعدها در معناى آن توسعه دادند و هر غذایى را که به آدمى می‌رسد، چه دهنده‌‏اش معلوم باشد و چه نباشد رزق خواندند، گویا رزق بخششى است که به اندازه تلاش و کوشش انسان به او می‌رسد، هر چند که عطا کننده آن معلوم نباشد. سپس توسعه دیگرى در معناى آن داده و آن‌را شامل هر سودى که به انسان برسد نموده‌‏اند، هر چند که غذا نباشد، و به این اعتبار، همه مزایاى زندگى اعم از مال، مقام، فامیل، یاوران، زیبایی، علم و… را رزق خواندند.[4] در قرآن کریم هم به این اعتبار آیاتى وارد شده است؛ مانند: «و مگر از ایشان مزد می‌خواهى مزد پروردگارت بهتر است و او بهترین رازقین است».[5] قرآن از شعیب(ع) نقل می‌کند که به قوم خود گفت: «اى قوم من، چه می‌گویید اگر با من از جانب پروردگارم حجتى باشد و او مرا رزقى نیکو عطا کرده باشد.[6] که مراد وى از «رزق حسن»، نبوت و علم بود. 2. مال حرام رزق نیست: آنچه انسان در راه حرام مورد بهره‌‏بردارى قرار می‌دهد، رزق خدا نیست،